Μετανάστες στο Κιλκίς: Μια πραγματικότητα της σύγχρονης εποχής

Έχουμε φτάσει αισίως στον 21ο αιώνα και η ανθρωπότητα κατάφερε να εξαλείψει πολλά προβλήματα παλαιότερων εποχών. Δυστυχώς, υπάρχει 1 που ακόμα βασανίζει τις κοινωνίες παγκοσμίως. Προφανώς αναφερόμαστε στον πόλεμο και ειδικότερα στην χείριστη μορφή του(εμφύλιος). Ο ελληνικός λαός έχει νιώσει τον εθνικό διχασμό αμέσως μετά την λήξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Πλέον, η χώρα μας διατηρείται σε κατάσταση ειρήνης αλλά επηρεάζεται έμμεσα από τα παρελκόμενα διαφορετικών πολέμων. Το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί ο εμφύλιος στην Συρία και οι ορδές των μεταναστών που έχουν κατακλύσει την χώρα μας τα τελευταία χρόνια. Προφανώς, το Κιλκίς είναι ανάμεσα στις περιοχές που «επηρεάστηκαν». Ας βάλουμε όμως τα γεγονότα σε χρονολογική σειρά.

Πρώτη μετανάστευση και εγκαταστάσεις

Στις αρχές του 2015 ξεκίνησαν τα πρώτα κύματα προσφύγων οι οποίοι φτάνανε στις νησιώτικες περιοχές της χώρας στοιβαγμένοι πάνω σε άθλιες βάρκες. Το λιμενικό είχε διασώσει μεγάλο ποσοστό ανθρώπων από βέβαιο πνιγμό. Τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου γέμισαν από πρόχειρους καταυλισμούς. Οι συνθήκες διαβίωσης ήταν τραγικές ενώ σημειωνόντουσαν διάφορα περιστατικά βίας εναντίον των τοπικών κοινωνιών. Η λύση που αποφασίστηκε, περιελάμβανε τον διαμοιρασμό των προσφύγων σε καταυλισμούς πανελληνίως έτσι ώστε να υπάρξει αποσυμφόρηση. Κατά την διάρκεια του 2016, δημιουργήθηκαν στον Νομό Κιλκίς 3 εγκαταστάσεις( Χέρσο, Ειδομένη, Νέα Καβάλα) που φιλοξένησαν χιλιάδες άτομα. Βέβαια, ειδικά στην περιοχή της Ειδομένης δεν αποφεύχθηκε ο υπερπληθυσμός αλλά τουλάχιστον η κατάσταση παρέμενε σχετικά ήρεμη. Σημειώθηκαν λίγα περιστατικά και σ’ αυτό βοήθησε η παρουσία πολλών ΜΚΟ που ασχολήθηκαν επιμελώς με την φροντίδα των προσφύγων. Προφανώς υπήρξαν πολλές κατηγορίες για υπεξαίρεση επιδοτήσεων, κάποιες απ’ τις οποίες είχαν βάση. Δεν θα μπούμε όμως σε λεπτομέρειες.

Μεταφορά προσφύγων στην πόλη

Στην αρχή, το Κιλκίς παρέμενε μακριά απ’ τις εξελίξεις. Μόνο μερικοί κάτοικοι προσφέρθηκαν να φιλοξενήσουν πρόσφυγες. Όμως, στις αρχές του 2017 υπήρξε μια εκκαθάριση των καταυλισμών με μετακίνηση οικογενειών σε οικίες της πόλης. Με την οικονομική υποστήριξη απ’ τα επιδόματα που παραχώρησε η ελληνική κυβέρνηση, δόθηκε η ευκαιρία στους πρόσφυγες να επιβιώσουν με αξιοπρέπεια. Οφείλουμε να αναφέρουμε και την σημαντική βοήθεια του συλλόγου εθελοντών ΟΜΝΕΣ. Αποτελούμενη από φιλάνθρωπους, η συγκεκριμένη ΜΚΟ διέθεσε χρόνο και χρήμα για την φροντίδα των μεταναστών. Ακόμα, η τοπική κοινωνία υποδέχτηκε την ένταξη των ξένων με περίσσεια φιλοξενία. Υπήρχαν βέβαια και αντίθετες απόψεις ως προς την ομαλή διαβίωση 2  διαφορετικών πολιτισμών. Ο φόβος προς το διαφορετικό είναι σεβαστός μέχρι ένα σημείο.

Σημερινή κατάσταση

Έχουν περάσει σχεδόν 2 χρόνια απ’ την μεταφορά των ανθρώπων στην πόλη. Τα παιδιά τους πηγαίνουν στα σχολεία και οι ενήλικοι προσπαθούν να ενταχθούν στην καθημερινότητα. Εκτός από ελάχιστες εξαιρέσεις, όπως ορισμένα περιστατικά βίας μεταξύ τους, δεν έχει ακουστεί κανένα σοβαρό συμβάν εις βάρος της τοπικής κοινωνίας. Σίγουρα, οι συγκεκριμένοι άνθρωποι έχουν μεγαλώσει σε καταστάσεις πολέμου και συνεχούς επαγρύπνησης αλλά γνωρίζουν τις αξίες του σεβασμού. Τα ταραχοποιά στοιχεία έχουν σχεδόν εξαλειφθεί καθώς το μεγαλύτερο ποσοστό είναι οικογενειάρχες. Οι απόψεις περί εξισλαμισμού της περιοχής μας παραμένουν δυνατές αλλά δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι οι συγκεκριμένοι άνθρωποι δεν είχαν άλλη επιλογή. Μην ξεχνάμε, ότι πολλοί από εμάς, είχαν προγόνους πρόσφυγες. Ειδικότερα οι άνθρωποι Ποντιακής καταγωγής γνωρίζουν τις ιστορίες των παλαιότερων για την χείριστο καλωσόρισμα που είχαν συναντήσει οι παππούδες τους απ’ τους ομοεθνείς μας. Τα λάθη του παρελθόντος δεν πρέπει να επαναλαμβάνονται. Με οδηγό τον σεβασμό προς τον συνάνθρωπο, οι πολίτες της πόλης έχουν καταφέρει κάτι άξιο χειροκροτήματος. Γιατί πιστέψτε με, ελάχιστες κοινωνίες έχουν καταφέρει τόσο ιδανική ένταξη ξένου πληθυσμού.